Στη Γαλλία «gavage» είναι η βάρβαρη τεχνική της βίαιης καταναγκαστικής σίτισης που χρησιμοποιείται για να πρήζεται το συκώτι μιας πάπιας ή χήνας έως και δέκα φορές περισσότερο από το κανονικό προσφέροντας στους λάτρεις των γκουρμέ γεύσεων το φουά γκρα.

Στη Μαυριτανία η παράδοση ονομάζεται leblouh και είναι εξίσου απάνθρωπη, με μόνη διαφορά ότι επιβάλλεται στα κορίτσια, ακόμη και από την ηλικία των πέντε ετών, ώστε να παχύνουν και να γίνουν έτσι «επιθυμητές» νύφες.

Το πάχος θεωρείται ακόμη και σήμερα ένδειξη πλούτου και υγείας και οι λιπώδεις καμπύλες σύμβολο γονιμότητας που προσελκύει «καλούς» γαμπρούς στη Μαυριτανία, μια χώρα όπου το 25% του πληθυσμού επιβιώνει με λιγότερα από 1,25 δολάρια την ημέρα, το 15% πλήττεται από διατροφική ανασφάλεια και σχεδόν το 10% των παιδιών πάσχει από σοβαρό υποσιτισμό, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων.

Η Σουάντου Ισέλμου είναι ένα από αυτά τα κορίτσια. Στα επτά της οι γονείς της την «υποσχέθηκαν» σε ξάδελφό της κι έκτοτε έως και τα 13 της που παντρεύτηκε, η μάνα και η γιαγιά της την ανάγκαζαν να τρώει, ανάμεσα στα άλλα, δύο κουβάδες χυλό βρώμης και κουσκούς την ημέρα για να γίνει «ελκυστική» έως τον γάμο.

Σπαραχτική αφήγηση

«Προσπαθούσα να κρύψω το φαγητό στα ρούχα μου κι έπειτα να το πετώ. Κάποιες φορές με τσάκωναν και με τιμωρούσαν, όπως έκαναν με όλες μας», έλεγε σε ρεπορτάζ στο Ιδρυμα Ρόιτερς, εξηγώντας πως για να εξαναγκάσουν τα κορίτσια να τρώνε συνέχεια, έπειτα από κάθε γεύμα, τούς δίνουν ένα ειδικό ρόφημα φτιαγμένο από γάλα, νερό και ζάχαρη που επιταχύνει τη χώνευση.

«Κάποιες φορές η μητέρα μου μαγείρευε μέσα σε λάδι και βούτυρο ένα ολόκληρο τεράστιο πρόβατο και με υποχρέωνε να το φάω σε μια βδομάδα», λέει ενώ θυμάται πόση δυσφορία ένιωθε και πόσο δυσκολευόταν ακόμη και να περπατήσει γιατί τα πόδια της δεν μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος της.

Οκτάχρονα κοριτσάκια μπορεί να φτάνουν να ζυγίζουν 140 κιλά και έφηβες δεινοπαθούν κάτω από τα 200 τους κιλά, καθώς η leblouh αποτελεί πραγματικό βασανιστήριο που προκαλεί συνεχή αδιαθεσία, αίσθημα κορεσμού, δύσπνοια.

Δεν είναι οι μόνες ούτε οι σοβαρότερες παρενέργειες αυτής της πρακτικής που υπονομεύει την υγεία μικρών κοριτσιώνοι περισσότερες σύντομα αρχίζουν και νοσούν από χρόνιο διαβήτη, υπέρταση και καρδιοαγγειακές νόσους.

Καθώς η ξηρασία έχει πλήξει πολλές οικογένειες που πλέον δεν μπορούν να παχύνουν μέσω της τροφής τα κορίτσια τους, καταφεύγουν πλέον σε χημικά μέσα, δίνοντάς τους κορτικοειδή για να πρηστούν.

Αυτά τα χάπια στεροειδών ορμονών, που προορίζονται για την εκπάχυνση ζώων, μπορεί να έχουν ακόμη πιο επικίνδυνες παρενέργειες από ό,τι η υπερκατανάλωση τροφής, όπως καταγγέλλει η οργάνωση Ενωση Γυναικών Επικεφαλής Νοικοκυριών, που ζητά την απαγόρευση της καταναγκαστικής σίτισης κοριτσιών και την αυστηρή τιμωρία όσων υποβάλλουν κορίτσια σε αυτή την πρακτική.

Η 40χρονη σήμερα Ισέλμου, που πάσχει από δύο τύπους διαβήτη, αναγνωρίζει πως οι γονείς της, όπως και των άλλων κοριτσιών θυμάτων της leblouh, είχαν καλές προθέσεις μέσα στην άγνοιά τους.

Η ίδια ποτέ δεν ανάγκασε τις κόρες της να υπερτραφούν. «Είναι το σώμα τους, όχι δικό μου. Εκείνες αποφασίζουν».

Πηγή