Αρχική Διάφορα Οι πληθυσμοί της Μακεδονίας και το πανσλαβιστικό κίνημα: Δημιουργία πλαστού μακεδονικού έθνους

Οι πληθυσμοί της Μακεδονίας και το πανσλαβιστικό κίνημα: Δημιουργία πλαστού μακεδονικού έθνους

Ἀ­μα­λί­α Κ. Ἠ­λιά­δη

ἱ­στο­ρι­κός-φι­λό­λο­γος

Τό 1856 πα­ρα­τη­ρεῖ­ται εὑρύ­τα­τη δι­ά­δο­ση τοῦ Παν­σλα­βι­σμοῦ στά Βαλ­κά­νια. Ὁ Παν­σλα­βι­σμός ἐ­ξα­πλώ­νε­ται εὑρέ­ως στό πλαί­σιο τῆς ἐ­φαρ­μο­γῆς τοῦ κύ­ριου πο­λι­τι­κοῦ στό­χου τῆς Ρω­σί­ας: ἡ ρω­σι­κή πο­λι­τι­κή ἐ­πι­νό­η­σε τήν παν­σλα­βι­στι­κή κί­νη­ση ἀ­νά­λο­γη μέ τόν ἐ­πι­δι­ω­κό­με­νο στό­χο της: νά πεί­θει τούς Οὐ­νί­τες -Χρι­στια­νούς Ὀρ­θό­δο­ξους με­τα­στάν­τες στόν Κα­θο­λι­κι­σμό-τῆς Μα­κε­δο­νί­ας νά ἀ­να­γνω­ρί­ζουν τή Βουλ­γα­ρι­κή Ἐ­ξαρ­χί­α, μέ δό­λω­μα τή λή­ψη ὑ­λι­κῶν, χρη­μα­τι­κῶν ἀ­πο­λα­βῶν. Ἡ παν­σλα­βι­στι­κή Ρω­σί­α τα­λαν­τευ­ό­ταν πό­τε βο­η­θών­τας τούς Βουλ­γά­ρους καί ἄλ­λο­τε τούς Σέρ­βους καί πολ­λές φο­ρές βο­η­θοῦ­σε καί τούς μέν καί τούς δέ, δι­ό­τι καί οἱ δύ­ο ἦ­ταν Σλα­βι­κοί λα­οί καί μέ­σῳ αὐ­τῶν μπο­ροῦ­σε νά ἀ­πο­κτή­σει προ­γε­φυ­ρώ­μα­τα στό Αἰ­γαῖ­ο γιά τήν κά­θο­δό της πρός τή Με­σό­γει­ο θά­λασ­σα. Ἡ ρω­σι­κή «συμ­πα­ρά­στα­ση», κα­τά τό με­γα­λύ­τε­ρο μέ­ρος της, ἐν­δυ­νά­μω­νε τή βουλ­γα­ρι­κή προ­πα­γάν­δα, ἐ­πει­δή ἡ Σερ­βί­α ἀ­πό τό ἔ­τος 1882 συν­δε­ό­ταν μέ τήν Αὐ­στρί­α μέ συν­θή­κη συμ­μα­χί­ας καί αὐ­τό δέν ἄ­ρε­σε στούς Ρώ­σους Παν­σλα­βι­στές, δι­ό­τι θε­ω­ροῦ­σαν ἀν­τί­πα­λό τους τήν Αὐ­στρί­α.Οἱ πλη­θυ­σμοί τῆς Μα­κε­δο­νί­ας στίς πα­ρα­μο­νές τοῦ Μα­κε­δο­νι­κοῦ Ἀ­γῶ­να ἦ­ταν, ὡς πρός τή γλῶσ­σα, στήν πλει­ο­ψη­φί­α τους: Σλα­βό­φω­νοι, Ἑλ­λη­νό­φω­νοι, Βλα­χό­φω­νοι, Ἀλ­βα­νό­φω­νοι.
Οἱ πλη­θυ­σμοί αὐ­τοί στό με­γα­λύ­τε­ρο μέ­ρος τους καί με­τά τό 1870 δι­α­τή­ρη­σαν τήν ἑλ­λη­νι­κή τους συ­νεί­δη­ση, ὅ­πως ἀ­πο­κα­λύ­πτε­ται ἀ­πό τούς μα­κρο­χρό­νιους καί σκλη­ρούς ἀ­γῶ­νες γιά τήν κτή­ση καί κα­το­χή τῶν ἑλ­λη­νι­κῶν Σχο­λεί­ων καί Ἐκ­κλη­σι­ῶν. Ἡ πα­ρου­σί­α τῶν Σλα­βό­φω­νων πλη­θυ­σμῶν πού ἀ­πο­τε­λοῦ­σαν καί τήν πλει­ο­ψη­φί­α σέ σύγ­κρι­ση μέ τούς Ἑλ­λη­νό­φω­νους κα­τοί­κους τῆς Μα­κε­δο­νί­ας κα­θώς καί τούς Βλα­χό­φω­νους καί τούς Ἀλ­βα­νό­φω­νους, προ­έ­κυ­ψε ἀ­πό τίς μα­κρο­χρό­νι­ες ἐ­πι­μει­ξί­ες Ἑλ­λή­νων καί Σλά­βων τῶν ἑλ­λη­νι­κῶν – βυ­ζαν­τι­νῶν χω­ρῶν πού συ­νέ­βη­σαν ἀ­πό τά τέ­λη του 6ου αἰ. μ.Χ. καί πρό πάν­των ἀ­πό τίς ἀρ­χές τοῦ 7ου βυ­ζαν­τι­νοῦ αἰ­ῶνα. Αὐ­τοί οἱ Σλα­βό­φω­νοι Ἑλ­λη­νι­κοί πλη­θυ­σμοί τῆς με­σαί­ας καί νό­τιας γε­ω­γρα­φι­κῆς ζώ­νης δέ­χτη­καν στήν πλει­ο­ψη­φί­α τους μό­νο τή γλωσ­σι­κή ἐ­πί­δρα­ση, ἡ δέ ἐ­θνι­κή τους συ­νεί­δη­ση πα­ρέ­με­νε ἑλ­λη­νι­κή. Εἶ­ναι οἱ πα­σί­γνω­στοι «Γραι­κο­μά­νοι» τοῦ Μα­κε­δο­νι­κοῦ Ἀ­γῶ­να.

Ἡ παν­σλα­βι­στι­κή Ρω­σί­α ἐν­δι­α­φε­ρό­ταν κυ­ρί­ως γιά τόν ἐ­θνο­λο­γι­κό ἐκ­σλα­βι­σμό τῶν Σλα­βο­φώ­νων κα­τοί­κων τῶν Εὐ­ρω­πα­ϊ­κῶν ἐ­παρ­χι­ῶν τῆς Τουρ­κί­ας μέ­χρι τό 1896. Ἀ­πό­δει­ξη τῶν ὑ­λι­κῶν μέ­σων τά ὁ­ποῖα ἡ Ρω­σι­κή προ­πα­γάν­δα δι­έ­θε­τε γιά τήν ἐ­νί­σχυ­ση τῶν σερ­βι­κῶν προ­σπα­θει­ῶν στή Μα­κε­δο­νί­α εἶ­ναι ἡ πλη­ρο­φο­ρί­α τήν ὁ­ποί­α μᾶς πα­ρέ­χει ὁ Ἕλ­λη­νας πρε­σβευ­τής στό Βε­λι­γρά­δι, ὁ ὁ­ποῖ­ος σέ γρα­πτή του ἀ­να­φο­ρά τό ἔ­τος 1887 ἀ­να­φέ­ρει πί­στω­ση 4.000.000 φράγ­κων γιά τήν ἐ­ξυ­πη­ρέ­τη­ση τῶν ἐ­θνι­κῶν ἀ­ναγ­κῶν τῆς Σερ­βί­ας στή Μα­κε­δο­νί­α ἀ­πό πλευ­ρᾶς τῶν Ρώ­σων πρα­κτό­ρων: Ἀ­να­φο­ρά τοῦ Ἕλ­λη­να πρε­σβευ­τῆ στό Βε­λι­γρά­δι γιά τό 1887:
«Πρός ἐ­ξα­γο­ράν ὑ­πέρ τῶν σερ­βι­κῶν ὑ­πο­θέ­σε­ων κυ­ρί­ως Ὀ­θω­μα­νῶν ὑ­παλ­λή­λων, οἵ­τι­νες ὑ­πό τῶν Βουλ­γά­ρων ἐ­πί­σης δω­ρο­δο­κού­με­νοι, κα­τε­δί­ω­κον τούς Σέρ­βους δι­δα­σκά­λους…». (Βλ. Νι­κο­λά­ου Βλά­χου, κα­θη­γη­τοῦ Ἱ­στο­ρί­ας Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν, «Τό Μα­κε­δο­νι­κό Ζή­τη­μα ὡς φά­σις τοῦ Ἀ­να­το­λι­κοῦ Ζη­τή­μα­τος : 1878-1908», σελ. 177-178).

Ὅ­μως, ἡ  ἄ­καμ­πτη ἐ­πι­θυ­μί­α τῶν Σέρ­βων γιά κα­τά­λη­ψη τῆς Μα­κε­δο­νί­ας τούς πα­ρα­σύ­ρει σέ ἀ­θέ­τη­ση τῶν συμ­φω­νη­θέν­των. Ἐν­τεί­νον­ται οἱ Ρω­σι­κές πι­έ­σεις ὑ­πέρ τῶν Γι­ουγ­κοσ­λά­βων. Οἱ Σερ­βι­κές «προ­ση­λυ­τι­στι­κές» βλέ­ψεις ἐν­τεί­νον­ται καί ἐ­πε­κτεί­νον­ται σέ ἀ­δι­αμ­φι­σβή­τη­τα ἑλ­λη­νι­κά ἐ­δά­φη στό χῶ­ρο τῆς Μα­κε­δο­νί­ας (1887-1894). Σέρ­βοι καί Ἕλ­λη­νες ἀλ­λη­λο­ϋ­πο­βλέ­πον­ται καί ἐ­νί­ο­τε συγ­κρού­ον­ται στά δι­ά­φο­ρα μα­κε­δο­νι­κά δι­α­με­ρί­σμα­τα. Οἱ Σλα­βι­κές χῶ­ρες Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α καί Βουλ­γα­ρί­α: αἰχ­μή τοῦ δό­ρα­τος γιά τήν κά­θο­δο τῆς Ρω­σί­ας στή Με­σό­γει­ο θά­λασ­σα.  Ὡ­στό­σο, ἡ κα­τά­στα­ση στή Μα­κε­δο­νί­α καί τή Θρά­κη ἀ­πο­τε­λεῖ με­γά­λο ἐμ­πό­διο γιά τήν ἐ­πι­κρά­τη­ση τοῦ Παν­σλα­βι­σμοῦ στή Βαλ­κα­νι­κή.

Ὁ Τί­το ἀρ­γό­τε­ρα δη­μι­ουρ­γεῖ τό πλα­στό «Μα­κε­δο­νι­κό ἔ­θνος»: ἡ Σερ­βί­α, δη­λα­δή ἡ Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α πρίν ἀ­πό τή ση­με­ρι­νή δι­ά­λυ­σή της, «με­γα­λύν­θη­κε» κυ­ρι­ο­λε­κτι­κά μέ τούς Βαλ­κα­νι­κούς πο­λέ­μους (1912-1913) τό­σο στό Κοσ­συ­φο­πέ­διο ὅ­σο καί στή Βό­ρεια Μα­κε­δο­νί­α καί δη­μι­ουρ­γή­θη­κε τό «Βα­σί­λει­ο τῶν Σλο­βέ­νων, τῶν Κρο­α­τῶν καί τῶν Σέρ­βων», τό ὁ­ποῖ­ο κα­τέρ­ρευ­σε κά­τω ἀ­πό τά ἀ­κα­ρια­ία γερ­μα­νι­κά πλήγ­μα­τα τοῦ 1941. Ὅ­ταν, πο­λύ ἀρ­γό­τε­ρα, τά συμ­φέ­ρον­τα τῆς «Σο­βι­ε­τι­κῆς Ἑ­νώ­σε­ως» ἦλ­θαν σέ σύγ­κρου­ση μέ ἐ­κεῖ­να τοῦ Τί­το στή Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α τό 1948, τό ἀν­ταρ­τι­κό κομ­μου­νι­στι­κό κί­νη­μα στήν Ἑλ­λά­δα κα­τα­δι­κά­στη­κε σέ θά­να­το ἀ­πό τή Μό­σχα καί στή συ­νέ­χεια «ἐ­κτε­λέ­στη­κε».
Τό κα­τα­πλη­κτι­κό καί ἐν­δι­α­φέ­ρον ἐ­δῶ εἶ­ναι ὅ­τι ἔ­πει­τα ἀ­πό πέν­τε αἰ­ῶ­νες στα­θε­ρῆς ρω­σι­κῆς πο­λι­τι­κῆς πού εἶ­χε μό­νι­μο στό­χο τή Μα­κε­δο­νί­α καί μέ­σῳ τῆς Μα­κε­δο­νί­ας τήν ἔ­ξο­δο πρός τό Αἰ­γαῖ­ο, ἡ ρω­σι­κή στρα­τη­γι­κή εἶ­χε με­τα­βλη­θεῖ. Ὁ Τί­το, ὅ­μως, δι­α­πί­στω­σε τή χα­λα­ρό­τη­τα καί τίς με­γά­λες δι­α­φο­ρές πού χώ­ρι­ζαν τίς δι­ά­φο­ρες ἐ­θνό­τη­τες τῆς χώ­ρας του καί ἐ­νῶ ὁ ἴ­διος ἦ­ταν Κρο­ά­της ἐ­πε­δί­ω­ξε νά ἑ­νώ­σει τήν παν­σπερ­μί­α τῶν λα­ῶν μέ τήν πο­λι­τι­κή δι­ε­θνῆ ἀ­κτι­νο­βο­λί­α του. Γι᾿ αὐ­τό στό κε­νό πού ὑ­πῆρ­χε με­τα­ξύ τῶν δι­α­φό­ρων ἐ­θνο­τή­των τῆς χώ­ρας πού δη­μι­ούρ­γη­σε, συγ­κρό­τη­σε τήν Ὁ­μο­σπον­δί­α τῶν Νο­τί­ων Σλά­βων. (Αὐ­τό ση­μαί­νει Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α). Ἀλ­λά τήν ἐ­νί­σχυ­σε μέ ἰ­σχυ­ρό­τε­ρους ὀρ­γα­νι­κούς δε­σμούς ὅ­πως ἦ­ταν: α. Ἡ Κομ­μου­νι­στι­κή Ἰ­δε­ο­λο­γί­α β. Τό κοι­νό σύ­στη­μα τῆς Οἰ­κο­νο­μί­ας καί γ. ἡ συ­νε­κτι­κή κεν­τρι­κή δύ­να­μη, τό Κομ­μου­νι­στι­κό κόμ­μα.

Μέ­σα στά σχέ­δια τοῦ Τί­το ἦ­ταν νά ἐν­σω­μα­τω­θεῖ μέ τόν και­ρό καί ἡ Ἀλ­βα­νί­α στή Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α, σά χω­ρι­στή ὁ­μό­σπον­δη λα­ϊ­κή δη­μο­κρα­τί­α. Κα­τά τόν ἴ­διο τρό­πο ἐ­πε­δί­ω­κε καί τήν ἕ­νω­ση τῆς Βουλ­γα­ρί­ας. Τό ση­μαν­τι­κό­τε­ρο ἀ­πό ὅ­λα τά σχέ­διά του ἦ­ταν νά ἐν­σω­μα­τώ­σει στό δι­κό του Κρά­τος, τή Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α καί ὁ­λό­κλη­ρη τή Μα­κε­δο­νί­α μέ­χρι τόν πο­τα­μό Ἀ­λι­άκ­μο­να καί τόν Ὄ­λυμ­πο.
Ὑ­πῆρ­χαν ὁ­πωσ­δή­πο­τε προ­βλή­μα­τα, δι­ό­τι ἐ­νῶ σέ ὅ­λες τίς ἄλ­λες πε­ρι­ο­χές ὑ­πῆρ­ξε ἀν­τί­στοι­χος λα­ός μέ ἀν­τί­στοι­χη ἐ­θνι­κή συ­νεί­δη­ση, στή Μα­κε­δο­νί­α πού ἦ­ταν δι­αι­ρε­μέ­νη σέ τρεῖς χῶ­ρες: Ἑλ­λά­δα, Βουλ­γα­ρί­α, Σερ­βί­α μέ ἑλ­λη­νι­κή ἐ­θνι­κή συ­νεί­δη­ση, βουλ­γα­ρι­κή καί σερ­βι­κή δέν ὑ­φί­στα­το ἕ­νας λα­ός μέ ἀν­τί­στοι­χη, ἑ­νια­ία ἐ­θνι­κή συ­νεί­δη­ση. Καί γιά νά λύ­σει τό πρό­βλη­μα βά­πτι­σε ἀ­πό μό­νος του ὅ­λους τούς κα­τοί­κους μέ τό ὄ­νο­μα: «Μα­κε­δό­νες». Τό 1941 ὁ Γι­ό­σιπ Μπρός Τί­το ἦ­ταν ἀ­πό τούς πρώ­τους πού ἀ­πο­δέ­χτη­κε τήν ἀ­πό­φα­ση τῆς Σο­βι­ε­τι­κῆς Ἕ­νω­σης τοῦ 1934 νά ἀ­να­γνω­ρί­σει τήν ὕ­παρ­ξη ξε­χω­ρι­στοῦ «Μα­κε­δο­νι­κοῦ Ἔ­θνους» καί προ­χώ­ρη­σε μά­λι­στα στή σύ­στα­ση ξε­χω­ρι­στοῦ κομ­μου­νι­στι­κοῦ κόμ­μα­τος «Μα­κε­δο­νί­ας».

Ὁ ἀ­να­τέλ­λων ἀ­στέ­ρας τοῦ ΚΚΕ Νι­κό­λα­ος Ζα­χα­ριά­δης μέ τή στε­νή συ­νερ­γα­σί­α του τό­σο μέ τή Γ΄ Δι­ε­θνῆ τῆς Μό­σχας, ὅ­σο καί μέ τά ἄλ­λα Κ.Κ. τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς καί ἔ­χον­τας τυ­φλή ἀ­φο­σί­ω­ση στό στρα­τάρ­χη Τί­το καί τά σχέ­διά του συ­νέ­βα­λε καί αὐ­τός, ὅ­πως καί ὁ Τί­το, στή «μα­κε­δο­νο­ποί­η­ση» τοῦ λα­οῦ τῆς Σο­σι­α­λι­στι­κῆς Δη­μο­κρα­τί­ας τῆς Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­ας. Μέ αὐ­τά τά δε­δο­μέ­να καί τίς πο­λε­μι­κές συν­θῆ­κες πού ἐ­πι­κρα­τοῦ­σαν ἐ­κεί­νη τήν ἐ­πο­χή στά Βαλ­κά­νια καί ἐκ­με­ταλ­λευ­ό­με­νος ὁ Τί­το τή δι­ε­θνῆ ἀ­κτι­νο­βο­λί­α του, σκέ­φθη­κε νά ἐν­σω­μα­τώ­σει στό δι­κό του κρά­τος, τή Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α, ὁ­λό­κλη­ρη τή Μα­κε­δο­νί­α μέ­χρι τόν πο­τα­μό Ἀ­λι­άκ­μο­να καί τόν Ὄ­λυμ­πο.
Ἐ­πει­δή, ὅ­μως, «μα­κε­δο­νι­κό ἔ­θνος» δέν ὑ­πῆρ­ξε πο­τέ, τό κα­τα­σκεύ­α­σε ὁ ἴ­διος, γι᾿ αὐ­τό καί στή δι­ά­σκε­ψη τοῦ Γι­ά­ϊτσε ἀ­να­κή­ρυ­ξε τή «Δη­μο­κρα­τί­α τῆς Μα­κε­δο­νί­ας». Τό γε­γο­νός αὐ­τό τοῦ «πρα­ξι­κο­πή­μα­τος» τοῦ Τί­το ἀ­πο­κα­λύ­πτει ὅ­τι στά σχέ­διά του ἦ­ταν ἡ στα­δια­κή κα­τά­κτη­ση ἑλ­λη­νι­κῶν ἐ­δα­φῶν στήν πε­ρι­ο­χή τῆς λε­γό­με­νης «Μα­κε­δο­νί­ας τοῦ Αἰ­γαί­ου» γιά τήν ἐ­πέ­κτα­ση τῆς Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­ας πρός τό  Αἰ­γαῖ­ο πέ­λα­γος.

Οἱ πο­λι­τι­κοί, στρα­τι­ω­τι­κοί, δι­πλω­μα­τι­κοί, πνευ­μα­τι­κοί κύ­κλοι τῆς Ἑλ­λά­δος μπρο­στά στήν πλα­στο­γρά­φη­ση τῆς Ἱ­στο­ρί­ας καί τῆς ἀ­λή­θειας ἀ­πό τόν Τί­το ἀ­δρά­νη­σαν καί ἀ­δι­α­φό­ρη­σαν σχε­δόν ἐγ­κλη­μα­τι­κά γιά 4 ὁ­λό­κλη­ρες δε­κα­ε­τί­ες… Ἐ­πι­πλέ­ον, ἡ συ­νη­γο­ρί­α στά σχέ­δια τοῦ Τί­το καί τῶν Σκο­πια­νῶν τοῦ Πα­ναγ. Κα­νελ­λό­που­λου στίς 29 Ὀ­κτω­βρί­ου 1942 ἔρ­χε­ται μέ πα­ρά­δο­ξο τρό­πο νά ἰ­σχυ­ρο­ποι­ή­σει τίς πο­λι­τι­κές καί ἐ­θνι­κές θέ­σεις τους: «…Ἔ­τσι, ὥ­στε ἡ Ἑλ­λάς νἄ ᾿ναι ὁ συ­νε­κτι­κός κρί­κος τῆς Ὁ­μο­σπον­δί­ας τῆς Ἀ­να­το­λι­κῆς Με­σο­γεί­ου καί τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς Ὁ­μο­σπον­δί­ας, καί ἡ Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α (ἐν­νο­εῖ­ται νἄ ᾿ναι) ὁ ἑ­νω­τι­κός κρί­κος τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς καί τῆς Πα­ρα­δου­νά­βιας Ὁ­μο­σπον­δί­ας…».
Ὁ Τί­το, μέ τή σει­ρά του, ἀ­να­λάμ­βα­νε τήν ὑ­πο­χρέ­ω­ση νά ὑ­πο­στη­ρί­ξει τήν ἐν­σω­μά­τω­ση τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Θρά­κης στή Βουλ­γα­ρί­α. Τό ΚΚΕ ἐ­πι­κρο­τεῖ καί ἐ­πι­δο­κι­μά­ζει αὐ­τή τήν «προ­σάρ­τη­ση» τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Μα­κε­δο­νί­ας στό κρά­τος τῶν Σκο­πί­ων, τήν ἐγ­κα­θί­δρυ­ση στή Βαλ­κα­νι­κή μί­ας ἑ­νώ­σε­ως Σο­βι­ε­τι­κῶν Δη­μο­κρα­τι­ῶν, πού θά πε­ρι­λαμ­βά­νει τήν Ἑλ­λά­δα, τή Βουλ­γα­ρί­α, τή Μα­κε­δο­νί­α καί τή Σερ­βί­α. Ἐ­πί­σης, δι­α­κη­ρύσ­σει τό δι­καί­ω­μα τοῦ «Μα­κε­δο­νι­κοῦ λα­οῦ» νά ἑ­νω­θεῖ, ὑ­πό τή σο­φή κα­θο­δή­γη­ση τοῦ «στυ­λο­βά­τη» Τί­το, μέ τή Μα­κε­δο­νί­α τοῦ Βαρ­δα­ρί­ου (Σκό­πια). Ἀ­κό­μη δι­α­κη­ρύσ­σε­ται ὅ­τι ὁ­λό­κλη­ρη ἡ Μα­κε­δο­νί­α θά ἀ­πο­τε­λέ­σει ἀ­νε­ξάρ­τη­τη, αὐ­τό­νο­μη Σο­βι­ε­τι­κή Δη­μο­κρα­τί­α. Ἀ­πο­κα­λυ­πτι­κή καί ἐ­παί­σχυν­τη εἶ­ναι ἡ συμ­φω­νί­α πού ὑ­πο­γρά­φτη­κε στίς Κα­ρυ­δι­ές Ἐ­δέσ­σης στίς 25 Ἰ­α­νου­α­ρί­ου 1944: «Τό ΕΑΜ καί τό ΣΝΟΦ ἀ­πο­φα­σί­ζουν ἀ­πό κοι­νοῦ γιά νά δη­μι­ουρ­γή­σουν αὐ­τό­νο­μο Μα­κε­δο­νι­κό κρά­τος μέ σο­βι­ε­τι­κή ὀρ­γά­νω­ση, πού θά ζη­τή­σει νά τε­θεῖ ὑ­πό τήν προ­στα­σί­α τῆς ΕΣΣΔ…».

Ἐ­πα­κο­λου­θεῖ ἡ ἀ­πο­στο­λή ἀ­πό τόν Τί­το, τοῦ Σβε­τα­ζάρ Βουκ­μά­νο­βιτς, γιά νά ἑ­νώ­σει ὅ­λα τά ἀν­ταρ­τι­κά κι­νή­μα­τα τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς, κά­τω ἀ­πό τήν ἡ­γε­σί­α τοῦ Τί­το. Ὅ­λα τά πα­ρα­πά­νω σχε­δί­α­ζε καί προ­γραμ­μά­τι­ζε ὁ στρα­τάρ­χης Τί­το σέ στε­νή συ­νερ­γα­σί­α μέ τά κομ­μου­νι­στι­κά κι­νή­μα­τα τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς, ἀλ­λά ὁ Στά­λιν στή Μό­σχα, με­τα­ξύ 9ης καί 18ης Ὀ­κτω­βρί­ου 1944 συμ­φώ­νη­σε ἄλ­λα μέ τόν Οὐΐν­στον Τσώρ­τσιλ. Πρός αὐ­τή τή συμ­φω­νί­α, θέ­λον­τας καί μή, ὁ Τί­το καί τά Κ.Κ. τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς ἀ­ναγ­κά­στη­καν νά συμ­μορ­φω­θοῦν.
Αὐ­τός ἄλ­λω­στε εἶ­ναι καί ὁ λό­γος πού τά ρω­σι­κά στρα­τεύ­μα­τα, ὑ­πό τόν Ρῶ­σο στρα­τάρ­χη Τολ­μπού­χιν τό 1944 στα­μά­τη­σαν στά ἑλ­λη­νο­βουλ­γα­ρι­κά σύ­νο­ρα καί δέν προ­χώ­ρη­σαν νά κα­τα­λά­βουν τή Μα­κε­δο­νί­α φθά­νον­τας ὡς τίς ἀ­κτές τοῦ Αἰ­γαί­ου. Ἐ­πει­δή, ὅ­μως, στούς κόλ­πους τοῦ ΚΚΕ ἀρ­κε­τά στε­λέ­χη μέ ἑλ­λη­νι­κή ἐ­θνι­κή συ­νεί­δη­ση ἀν­τι­τά­χθη­καν στά σχέ­δια τοῦ Τί­το καί τῶν ὁ­μο­φρώ­νων τοῦ Κ.Κ. τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς γιά ἀ­πό­σχι­ση τῆς Μα­κε­δο­νί­ας ἀ­πό τήν Ἑλ­λά­δα, ὁ Τί­το αὐ­τή τήν ἀν­τί­δρα­ση τή χα­ρα­κτή­ρι­σε «σε­χτα­ρι­στι­κή!». Πρω­τεύ­ου­σα θέ­ση στίς ἀν­τι­δρά­σεις αὐ­τές κα­τά τῆς ἀ­πο­σχί­σε­ως τῆς Μα­κε­δο­νί­ας ἀ­πό τήν Ἑλ­λά­δα, κα­τέ­χει ὁ Εὐ­ρι­πί­δης Μπα­κιρ­τζής πού δι­ε­κή­ρυ­ξε στή Θεσ­σα­λο­νί­κη: «…Ἡ Μα­κε­δο­νί­α καί ἡ Δυ­τι­κή Θρά­κη ἦ­ταν καί θά πα­ρα­μεί­νουν Ἑλ­λη­νι­κές Ἐ­παρ­χί­ες…».

Ὁ στρα­τάρ­χης Τί­το στη­ρι­ζό­με­νος στίς 800.000 παρ­τι­ζά­νους του, μέ με­λε­τη­μέ­νο σχέ­διο, προ­χω­ρεῖ στή γι­ουγ­κοσ­λα­βο­ποί­η­ση ὁ­λό­κλη­ρης τῆς Μα­κε­δο­νί­ας. Πο­λι­τι­κοί καί στρα­τι­ω­τι­κοί ἡ­γέ­τες τῆς Ἑλ­λά­δος κα­θώς καί δι­πλω­μα­τι­κοί καί προ­ξε­νι­κοί πα­ρά­γον­τες τῆς χώ­ρας ἀ­δρα­νοῦν ἐγ­κλη­μα­τι­κά καί οἱ Γι­ουγ­κοσ­λά­βοι προ­ε­τοι­μά­ζουν με­θο­δι­κά τό ση­με­ρι­νό πρό­βλη­μα μέ τά Σκό­πια.
Ἕλ­λη­νες πο­λι­τι­κοί ἐκ­πρό­σω­ποι ἐ­ξυ­πη­ρε­τοῦν τά σχέ­δια τοῦ Τί­το, ἡ δέ Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α καί Βουλ­γα­ρί­α «μοι­ρά­ζον­ται» με­τα­ξύ τους, ἁρ­πα­κτι­κά, τή Μα­κε­δο­νί­α καί τή Θρά­κη. Ἡ δι­α­νο­μή τῶν «ζω­νῶν ἐ­πιρ­ρο­ῆς» δέν γί­νε­ται ἀ­πο­δε­κτή ἀ­πό τόν ΕΛΑΣ καί ἐ­πι­δι­ώ­κε­ται βί­αι­α ἡ ἀ­πό­σχι­ση τῆς Μα­κε­δο­νί­ας ἀ­πό τήν Ἑλ­λά­δα, μά­ται­α βε­βαί­ως. Ὁ Ἰ­ω­σήφ Στά­λιν κα­τα­δι­κά­ζει καί ἐ­ξα­νε­μί­ζει τά ὀ­νει­ρο­πό­λα σχέ­δια τοῦ στρα­τάρ­χη Τί­το γιά τήν ἵ­δρυ­ση τῆς «Γι­ουγ­κοσ­λα­βι­κῆς αὐ­το­κρα­το­ρί­ας» στά Βαλ­κά­νια. Ἑ­πο­μέ­νως, ὁ Τί­το «ἐγ­και­νί­α­σε» καί θε­με­λί­ω­σε τή ση­με­ρι­νή δι­α­μά­χη τῆς Ἑλ­λά­δας μέ τά Σκό­πια, ἡ δέ ἑ­νω­μέ­νη Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α τήν κυ­ο­φό­ρη­σε καί τήν ἐ­πε­ξέ­τει­νε.

Οἱ πε­ρι­στά­σεις τοῦ τέ­λους τοῦ Β΄ Παγ­κο­σμί­ου πο­λέ­μου ζη­τοῦ­σαν ἤ κα­λύ­τε­ρα ἀ­παι­τοῦ­σαν ἀ­πό τό Στά­λιν πρῶ­τα νά ἐ­πε­κτεί­νει καί νά στε­ρε­ώ­σει τή «Ρω­σι­κή κομ­μου­νι­στι­κή αὐ­το­κρα­το­ρί­α» στό Βό­ρει­ο τμῆ­μα τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς καί στήν Ἀ­να­το­λι­κή καί Κεν­τρι­κή Εὐ­ρώ­πη, ὅ­που ἡ δύ­να­μη τῶν σο­βι­ε­τι­κῶν ὅ­πλων καί οἱ συμ­φω­νί­ες μέ τή Δύ­ση καί τόν Τσώρ­τσιλ εἶ­χαν ἐγ­χω­ρή­σει στό Στά­λιν τήν ἐ­ξου­σί­α. Γιά τούς πα­ρα­πά­νω λό­γους, ἡ προ­τε­ραι­ό­τη­τα τοῦ Στά­λιν στρά­φη­κε στά ἄ­με­σα ἐν­δι­α­φέ­ρον­τα τῆς ἀ­πέ­ραν­της Ἀ­να­το­λι­κῆς καί Κεν­τρι­κῆς Εὐ­ρώ­πης. Ἡ δι­α­νο­μή τῶν «Ζω­νῶν Ἐ­πιρ­ρο­ῆς» με­τα­ξύ τῶν με­γά­λων δυ­νά­με­ων εἶ­χε γί­νει στή Μό­σχα, με­τα­ξύ 9 καί 18 Ὀ­κτω­βρί­ου τοῦ 1944, ὅ­που συ­ναν­τή­θη­καν ὁ Στά­λιν μέ τόν Τσώρ­τσιλ. Τό 1943 εἶ­χαν, ἐ­πί­σης, συ­ναν­τη­θεῖ στην Τε­χε­ρά­νη οἱ τρεῖς «Με­γά­λοι»:
Ροῦ­σβελτ, Τσώρ­τσιλ καί Στά­λιν. Ὁ Οὐ­ΐν­στον Τσώρ­τσιλ εἶ­ναι ἀ­πο­κα­λυ­πτι­κός καί ὠ­μό­τα­τος στά «Ἀ­πο­μνη­μο­νεύ­μα­τά» του σχε­τι­κά μέ τή δι­α­νο­μή τῶν Βαλ­κα­νί­ων τόν Ὀ­κτώ­βριο μῆνα τοῦ 1944, στό Κρεμ­λί­νο τῶν Τσά­ρων τῆς Ρω­σί­ας: «Ἡ στιγ­μή ἦ­ταν εὐ­νο­ϊ­κή διά νά ἐ­νερ­γή­σω καί γι᾿ αὐ­τό ἐ­δή­λω­σα: ἄς ρυθ­μί­σω­μεν τάς ὑ­πο­θέ­σεις μας τῶν Βαλ­κα­νί­ων. Τά στρα­τεύ­μα­τά σας εὑ­ρί­σκον­ται εἰς Ρου­μα­νί­αν καί Βουλ­γα­ρί­αν. Ἔ­χο­μεν συμ­φέ­ρον­τα, ἀ­πο­στο­λάς καί πρά­κτο­ρας εἰς τάς χώ­ρας αὐ­τάς. Ἄς ἀ­πο­φύ­γω­μεν νά ἔλ­θω­μεν εἰς σύγ­κρου­σιν διά θέ­μα­τα τά ὁ­ποῖ­α δέν ἀ­ξί­ζουν τόν κό­πον… Ὅ­σον ἀ­φο­ρᾶ τήν Με­γά­λην Βρετ­τα­νί­αν καί τήν Ρω­σί­αν, τί θά ἐ­λέ­γα­τε διά μί­αν ὑ­πε­ρο­χήν ὑ­μῶν κα­τά 90% εἰς τήν Ρου­μα­νί­αν, μί­αν ἡ­με­τέ­ραν κυ­ρι­αρ­χί­αν κα­τά 90% εἰς τήν Ἑλ­λά­δα, καί μί­αν ἰ­σό­τη­τα 50-50% εἰς τήν Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­αν».

Ἐ­νῶ με­τέ­φρα­ζον τά λό­γιά μου (συ­νε­χί­ζει ὁ Τσώρ­τσιλ), ἔ­γρα­ψα σέ μι­σό φύλ­λο χαρ­τιοῦ: Ρου­μα­νί­α: Ρω­σί­α 90% οἱ λοι­ποί 10%.

ΕΛΛΑΣ: Μ. Βρετ­τα­νί­α (ἐν συμ­φω­νί­ᾳ με­τά τῶν Ἡ­νωμ. Πο­λι­τει­ῶν) 90%. Ρω­σί­α: 10%.
ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ: 50-50%.
ΟΥΓΓΑΡΙΑ: 50%.
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: Ρω­σί­α 75%, οἱ λοι­ποί: 25%.

Ἔ­σπρω­ξα τό χαρ­τί ἐμ­πρός στόν Στά­λιν, στόν ὁ­ποῖ­ο εἶ­χε ἤ­δη γί­νει ἡ με­τά­φρα­σις τῶν προ­η­γου­μέ­νων. Ἀ­κο­λού­θη­σε μί­α μι­κρή παῦ­σις. Κα­τό­πιν ἐ­πῆ­ρε στά χέ­ρια τό μπλέ του μο­λύ­βι, ἐ­χά­ρα­ξε ἕ­να με­γά­λο ση­μεῖ­ο ἐ­πά­νω στό χαρ­τί γιά νά δεί­ξει ὅ­τι τό ἐγ­κρί­νει καί μοῦ ἐ­πέ­στρε­ψε τό χαρ­τί. Τά πάν­τα ἐ­τα­κτο­ποι­ή­θη­σαν σέ λι­γό­τε­ρο χρό­νο ἀ­πό ὅ­τι χρει­ά­ζε­ται τώ­ρα γιά νά τά γρά­ψω. Βε­βαί­ως, εἴ­χα­με με­λε­τή­σει πο­λύν και­ρόν καί μέ προ­σο­χή τό ζή­τη­μα καί οἱ συμ­φω­νί­ες αὐ­τές ἦσαν γιά τήν πο­λε­μι­κήν καί μό­νον πε­ρί­ο­δον.

Ἡ συ­νέ­χεια τοῦ ἀ­πο­σπά­σμα­τος ἀ­πό τά «Ἀ­πο­μνη­μο­νεύ­μα­τα» τοῦ Οὐ­ΐν­στον Τσώρ­τσιλ γιά τό μοί­ρα­σμα τοῦ κό­σμου σέ ζῶ­νες ἐ­πιρ­ρο­ῆς ἀ­πό τίς νι­κή­τρι­ες Με­γά­λες δυ­νά­μεις τοῦ Β΄ Παγ­κο­σμί­ου Πο­λέ­μου ἔ­χει ὡς ἑ­ξῆς: «Ὅ­λα τά εὑ­ρύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα πα­ρέ­με­ναν ἐκ­κρε­μῆ ἀ­πό τίς δύ­ο πλευ­ρές, γιά ὅ­τι ἐλ­πί­ζα­με τό­τε ὅ­τι θά ἦ­ταν μί­α δι­ά­σκε­ψις γύ­ρω ἀ­πό τό τρα­πέ­ζι τῆς εἰ­ρή­νης με­τά τή νί­κη. Ἠ­κο­λού­θη­σε κα­τό­πιν μα­κρά σι­ω­πήν. Τό χαρ­τί, μέ τήν μπλέ του γραμ­μή, πα­ρέ­μει­νε στό κέν­τρο τοῦ τρα­πε­ζιοῦ. Εἶ­πα τε­λι­κά: «Μή­πως θε­ω­ρη­θεῖ κά­πως κυ­νι­κόν τό νά ἔ­χω­μεν ρυθ­μί­σει τά προ­βλή­μα­τα αὐ­τά ἀ­πό τά ὁ­ποῖ­α ἐ­ξαρ­τᾶ­ται ἡ τύ­χη ἑ­κα­τομ­μυ­ρί­ων ἀ­τό­μων κα­τά ἕ­να τό­σον πρό­χει­ρον τρό­πον;
Ἄς κά­ψω­μεν τό χαρ­τί αὐ­τό. «Ὄ­χι, κρά­τη­σέ το», εἶ­πε ὁ Στά­λιν». (Βλ. Οὐ­ΐν­στον Τσώρ­τσιλ, «Ἀ­πο­μνη­μο­νεύ­μα­τα», μτφρ. Πα­παρ­ρό­δου στήν Ἑλ­λη­νι­κή, τό­μος 6ος, βι­βλί­ο 1ο, σελ. 202-203). Ἀ­πό­δει­ξη αὐ­τῶν τῶν συμ­φω­νι­ῶν τῶν με­γά­λων δυ­νά­με­ων ἀ­πο­τε­λεῖ ἡ δι­α­μόρ­φω­ση τοῦ με­τα­πο­λε­μι­κοῦ κό­σμου ὡς ἀ­παυ­γά­σμα­τος τῶν ἰ­δε­ο­λο­γι­κῶν καί κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κῶν ζυ­μώ­σε­ών της με­τά τό 1944-45 πε­ρι­ό­δου.

Ἐν τού­τοις καί πα­ρά τίς δι­α­κη­ρύ­ξεις ἐ­κεῖ­νες καί πα­ρά τή συμ­φω­νί­α Στά­λιν-Τσώρ­τσιλ, ὁ Νι­κό­λα­ος Ζα­χα­ριά­δης τῆς Γ΄ Κ. Δι­ε­θνοῦς, ἀ­να­λαμ­βά­νει νά συ­νερ­γα­στεῖ μέ τόν Τί­το καί τούς ἀν­τάρ­τες του, νά μήν ὑ­πα­κού­σουν στίς ἀ­πο­φά­σεις τοῦ Στά­λιν καί τίς συμ­φω­νί­ες του μέ τόν Τσώρ­τσιλ καί νά πο­λε­μή­σουν μέ 20.000 ἄν­δρες καί γυ­ναῖ­κες γιά δι­χο­τό­μη­ση τῆς Ἑλ­λά­δος σέ βό­ρει­ο κρά­τος ὑ­πό Κομ­μου­νι­στι­κό κα­θε­στώς καί σέ νό­τιο κρά­τος. Πρῶ­τος στό­χος εἶ­ναι καί πά­λι ἡ κα­τά­λη­ψη τῆς Θεσ­σα­λο­νί­κης ἀ­πό τίς κομ­μου­νι­στι­κές δυ­νά­μεις μέ αἰφ­νι­δι­α­στι­κό χτύ­πη­μα μέ ἐ­πι­κε­φα­λῆς τό Μάρ­κο Βα­φειά­δη γιά νά ἀ­πο­κο­πεῖ ἀ­κο­λού­θως ἡ Μα­κε­δο­νί­α καί ἡ Θρά­κη ἀ­πό τήν ὑ­πό­λοι­πη Ἑλ­λά­δα.
Στή συ­νέ­χεια ὁ Νί­κος Ζα­χα­ριά­δης εὐ­χα­ρι­στεῖ ὁ­λό­ψυ­χα τό στρα­τάρ­χη Τί­το καί τό λα­ό τῆς Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­ας πού ἀ­γω­νί­ζον­ται μέ κό­πο γιά τόν ἀ­κρω­τη­ρια­σμό τῆς Ἑλ­λά­δας καί τήν ἀ­πό­σχι­ση τῆς Μα­κε­δο­νί­ας καί τῆς Θρά­κης ἀ­πό τόν ἐ­θνι­κό κορ­μό της. «…Ὁ λα­ός μας, λέ­ει ὁ Νί­κος Ζα­χα­ριά­δης σέ ἐ­πι­στο­λή του πρός τόν Τί­το, νοι­ώ­θει ἐν­στι­χτώ­δι­κα καί κα­τά­καρ­δα τή Νέ­α Γι­ουγ­κοσ­λα­βί­α, τό Λα­ό της καί τό Στρα­τάρ­χη της…».

Με­τά τή συ­νει­δη­το­ποί­η­ση ἐ­κεί­νων πού σχε­δί­α­ζε ὁ Τί­το στή Βαλ­κα­νι­κή ἐ­ρή­μην τοῦ Ἰ­ω­σήφ Στά­λιν, τά πράγ­μα­τα πῆ­ραν δι­α­φο­ρε­τι­κή, αὐ­τό­μα­τα, τρο­πή. Ἐ­κλή­θη ἐ­σπευ­σμέ­να ὁ Τί­το στή Μό­σχα δύ­ο φο­ρές, ἀν­τι­λαμ­βα­νό­με­νος, ὅ­μως, τί τόν πε­ρί­με­νε στή Μό­σχα, δέν πα­ρου­σι­ά­στη­κε στό Στά­λιν καί μό­νο τό 1948 ἔ­στει­λε δύ­ο ἔμ­πι­στούς του στή Μό­σχα: τό Μί­λο­βαν Τζί­λας καί τόν Ἐν­του­άρντ Καρ­ντέλ­λι.
Ὁ δι­ά­λο­γος με­τα­ξύ τοῦ Στά­λιν καί τῶν ἀ­πε­σταλ­μέ­νων τοῦ Τί­το ἀ­πο­τε­λεῖ φο­βε­ρή ἀ­πο­κά­λυ­ψη, δι­ό­τι κα­τα­δι­κά­ζε­ται ἀ­κα­ρια­ία τό κομ­μου­νι­στι­κό κί­νη­μα στήν Ἑλ­λά­δα: «Κου­τα­μά­ρες!… Ἡ ἐ­πα­νά­στα­ση πρέ­πει νά στα­μα­τή­σει μό­λις αὐ­τό θά εἶ­ναι δυ­να­τό…». Αὐ­τά δι­έ­τα­ξε ὁ Στά­λιν, ὁ­πότε κά­θε ἐλ­πί­δα εἶ­χε πιά χα­θεῖ γιά τόν Τί­το καί τό Ζα­χα­ριά­δη πού ἀρ­νή­θη­κε τήν πα­τρί­δα του καί ἤ­πι­ε τό πι­κρό πο­τή­ρι τῆς ἀ­πο­τυ­χί­ας μέ­χρι τό τε­λευ­ταῖ­ο κα­τα­κά­θι του…

Ὁ ἀρ­χι­στρά­τη­γος τῆς φο­βε­ρῆς ἐ­κεί­νης ἐ­σω­τε­ρι­κῆς συγ­κρού­σε­ως στήν Ἑλ­λά­δα Μάρ­κος Βα­φειά­δης ἀ­πο­μα­κρύ­νε­ται αὐ­το­μά­τως ἀ­πό ὅ­λες τίς θέ­σεις του καί προ­σω­ρι­νά ἀ­πό τήν Ἑλ­λά­δα, ὁ Τί­το κλεί­νει τά σύ­νο­ρά του στή ρο­ή κά­θε βο­ή­θειας πρός τούς ἀν­τάρ­τες τοῦ Μάρ­κου Βα­φειά­δη τόν Ἰ­ού­λιο τοῦ 1949, ὁ δέ Νί­κος Ζα­χα­ριά­δης, πλή­ρης πι­κρί­ας, κά­νει στρο­φή 180ο καί κα­τη­γο­ρεῖ τόν Τί­το ὡς συμ­μο­ρί­τη, ὕ­που­λο καί βδε­λυ­ρό ἐ­χθρό:
«Τό λα­ϊ­κό δη­μο­κρα­τι­κό κί­νη­μα στή χώ­ρα μας δέ γνώ­ρι­σε ἀ­κό­μα, ἀπ᾿ τόν και­ρό τῆς πρώ­της κα­το­χῆς, τό­σο ὕ­που­λο καί βδε­λυ­ρό ἐ­χθρό, ὅ­σο ἡ συμ­μο­ρί­α τοῦ Τί­το…». Τό ΚΚΕ δέ­σμιο τῆς Γ΄ Κομ­μου­νι­στι­κῆς Δι­ε­θνοῦς καί τῆς Βαλ­κα­νι­κῆς Κομ­μου­νι­στι­κῆς Ὁ­μο­σπον­δί­ας ἀ­κο­λου­θεῖ πι­στά τίς ὑ­πο­δεί­ξεις καί τίς ἀ­πο­φά­σεις της. Ἔ­τσι, ὅ­πως εἴ­δα­με, μέ τό τέ­λος τοῦ Β΄ Παγ­κο­σμί­ου Πο­λέ­μου, οἱ ρω­σι­κές στρα­τι­ές πλημ­μυ­ρί­ζουν τή Βαλ­κα­νι­κή, ἀλ­λά δέν κα­τα­λαμ­βά­νουν τή Μα­κε­δο­νί­α.

 

ΠΗΓΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Most Popular

Πανιά για τη νέα τουριστική περίοδο ανοίγει ο ελληνικός Τουρισμός

To νέο αφήγημα του ελληνικού τουρισμού για τη νέα τουριστική περίοδο παρουσίασε ο υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης, μαζί  με τον γενικό γραμματέα του ΕΟΤ,...

Υπ. Περιβάλλοντος: 27 ερωτήσεις – απαντήσεις για τους Δασικούς Χάρτες

«Πρόθεση της Κυβέρνησης είναι να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει αξιόπιστους δασικούς χάρτες. Να διασφαλιστεί το δάσος ως...

Ταμείο Εγγυοδοσίας: 8.000 δάνεια στη διάθεση των πολύ μικρών επιχειρήσεων – Πως υποβάλλονται οι αιτήσεις

Ξεκινά άμεσα ο 3ος Κύκλος του Ταμείου Εγγυοδοσίας, ειδικά στοχευμένης χρηματοδότησης για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις της χώρας σύμφωνα με σχετική ενημέρωση της Ελληνικής...

Μητσοτάκης σε Ζάεφ: Ενίσχυση των διμερών σχέσεων, με έμφαση στην οικονομία και ειδικά στην ενέργεια

Στην αποτίμηση των διμερών σχέσεων, αλλά και στην διερεύνηση των δυνατοτήτων συνεργασίας, ιδίως στους τομείς της Οικονομίας και της Ενέργειας επικεντρώθηκε η συνάντηση του...

Recent Comments

Σάκης Καραμαλίκης on Η λύση για τη Μακεδονία
Μαρία Καραγιαννοπουλου on Καταρρίπτεται ο μύθος της Χορτοφαγίας!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΙΝΟΥΛΑΣ on OPEN LETTER TO Mr. GEORGE LOGOTHETIS ..!!!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΙΝΟΥΛΑΣ on OPEN LETTER TO Mr. GEORGE LOGOTHETIS ..!!!