Τρίτη , Οκτώβριος 23 2018
Αρχική / Απόψεις / Νέα Θρησκευτικά και μαύρη προπαγάνδα ή Μαύρα Θρησκευτικά και νέα προπαγάνδα

Νέα Θρησκευτικά και μαύρη προπαγάνδα ή Μαύρα Θρησκευτικά και νέα προπαγάνδα

Του Παναγιώτη Νικ. Γκουρβέλου

Καθηγητή-Θεολόγου

«Η ίδια η συμπεριφορά της διοίκησης της Εκκλησίας, η νοοτροπία της και οι απαιτήσεις της θέτουν επιτακτικά το ζήτημα αλλαγής των σχέσεων αυτών (σημ. σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας). Εμφα­νίζεται να εκπροσωπεί κοινωνικές ιδέες και νοοτροπίες που είναι ξεπερασμένες στην εποχή μας. Το σημαντικό είναι ότι οι αντιλήψεις που εκπροσωπεί τις πε­ρισσότερες φορές είναι συντηρητικές κοινωνικές η ηθικιστικές αντιλήψεις, οι οποίες στην πραγματικότητα δεν έχουν καμιά σχέση με την ίδια τη διδασκαλία του Χριστιανισμού. Έχοντας όμως ως τακτική να μη διαλέγεται με κανένα, α­ναπαράγει εσωτερικά τις αντιλήψεις της, μάλιστα με την απειλή της τιμωρίας εκεί­νων που θα ήθελαν να διαφοροποιηθούν.

Γι’ αυτό λει­τουργεί ως α­νασταλτικός παράγοντας στις κοινωνι­κές εξελίξεις. Ο λόγος αυτός είναι από τους πιο σοβαρούς για να προχωρήσει ο χωρισμός του κράτους από την εκκλησία. Ο χωρισμός θα βοηθήσει και την ίδια. Θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να διαλεχθεί ρεαλιστι­κά με τη σύγ­χρονη εποχή και να απαλ­λαγεί από το βυζαντινό και εθνικό σύνδρομο, που σε ορισμένες περιπτώσεις την οδηγεί σε ε­θνικιστική ρητορεία η σε απομάκρυνση από τον πνευματικό σκοπό της» (Φάκε­λος μαθήματος Θρησκευτικών Β’ Γενι­κού Λυκείου, εκδόσεις «Διόφαντσς», Α­θήνα 2017, σελ. 111).

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, το θρα- σύ και προσβλητικό για την Ιεραρχία της Εκκλησίας μας αυτό κείμενο, προερχό­μενο από την γραφίδα καθηγητή της Θε­ολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, περιέχεται στο Νέο βι­βλίο Θρησκευτικών της Β’τάξεως Λυ­κείου! Επομένως, εάν η θέση του κυρί­ου καθηγητή και των ομοφρόνων του

περί χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας, τουτέστιν πε­ρί ύπουλου διωγμού εναντίον της Εκκλησίας, υιοθετη­θεί από την Πολιτική ηγεσία, τότε το μάθημα των Θρη­σκευτικών στα σχολεία αυτομάτως θα καταργηθεί, κα­τά συνέπειαν οι δυό Θεολογικές Σχολές της πατρίδας μας θα κλείσουν κι αυτές, οπότε και ο Πανεπιστημια­κός αυτός καθηγητής θα στερηθεί του παχυλού του μι­σθού και του εξ αυτού άνετου βίου του. Όμως ο καθη­γητής μας συνεχίζει απτόητος και στο ίδιο κείμενο, εμ­μέσως πλην σαφώς, βαθμολογεί θετικά την εκκοσμίκευση, δηλαδή τον θρησκευτικό αποχρωματισμό («α­ποχριστιανισμό») της κοινωνίας! Γράφει λοιπόν: «Εφό­σον υπάρχουν διάφορες θεωρήσεις της εκκοσμίκευσης, δεν μπορεί να υπάρχει ένας και μοναχός ορισμός της. Οι ορισμοί συνδέονται με την ιδιαίτερη οπτική με την οποία κάθε ερευνητής προσεγγίζει το φαινόμενο της εκ­κοσμίκευσης. Γενικά όμως θα μπορούσε να λεχθεί ότι το βασικό στοιχείο που υπάρχει σε όλες τις θεωρήσεις είναι ότι η εκκοσμίκευση σήμανε τον περιορισμό της επιρροής που ασκούσε η θρησκεία στο κοινωνικό, πολιτικό και πο­λιτισμικό πεδίο. Ο περιορισμός αυτός δεν σημαίνει άρνη­ση του θρησκευτικού πιστεύω, αλλά στην πραγματικότη­τα καταξίωση του, αφού από υπόθεση που επιβαλλόταν με βάση τη θέληση των ηγεμόνων η των κοινοτήτων, μετακινείται στη σφαίρα της ανθρώπινης ελευθερίας και επιλογής» (ο.π. σ. 107).

Στο ίδιο σχολικό εγχειρίδιο, η Εκκλησία μας που γεν­νήθηκε την ημέρα της Πεντηκοστής προβάλλεται ως πρότυπο της πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Κατά την λο­γική των συντακτών του βιβλίου, η πρώτη Εκκλησία α­ποτελούσε μια ιδανική πολυπολιτισμική κοινωνία, κα­θώς τα μέλη της δεν προ­έρχονταν από μια μόνον ε­θνότητα, αλλά από ένα με­γάλο πλήθος εθνοτήτων. Εσκεμμένα οι συγγραφείς του βιβλίου παραβλέπουν το γεγονός ότι τα πρώτα μέλη της Εκκλησίας πράγματι ανήκαν μεν σε πολλά έθνη -κατά πλειοψηφίαν ήσαν Ιουδαίοι που ζούσαν στην Ιερουσαλήμ καθώς και Ιουδαίοι της διασπο­ράς, που είχαν έρθει στην πατρίδα τους για την με­γάλη Εβραϊκή γιορτή της Πεντηκοστής, αλλά και ξέ­νοι (μη Ιουδαίοι), προσήλυτοι στην Ιουδαϊκή θρη­σκεία, όπως επίσης ήσαν και Ρωμαίοι-, πλην όμως όλοι αυτοί προστέθηκαν στην Εκκλησία την ημέρα εκείνη, αφού πρώτα μετα­νόησαν και βεβαίως βαπτί­στηκαν. Δεν εντάχθηκαν δηλαδή στο άχραντο Σώμα του Χριστού, την αγία Εκ­κλησία, παραμένοντας Ιουδαίοι στο θρήσκευμα, ούτε οι ειδωλολάτρες Ρω­μαίοι παραμένοντας ειδω­λολάτρες, αλλά εισήλθαν στην Εκκλησία αφού πρώ­τα δέχτηκαν με χαρά το λό­γο του Αποστόλου Πέτρου και βαπτίστηκαν, εγκατέ­λειψαν δηλαδή την πλάνη τους και έγιναν χριστιανοί (βλέπε Πράξεις των Απο­στόλων 2,1-41). Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια σκόπιμη διαστροφή του μηνύματος της Πεντηκο­στής, προκειμένου να δια­φημιστεί η πολυπολιτισμι­κή και πολυθρησκευτική κοινωνία!

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το κυρίαρχο πνεύμα και ο απώτερος στόχος των Νέ­ων Θρησκευτικών: η θρη­σκευτική σύγχυση, το πλή­ρες κομφούζιο περί τα Μεταφυσικά στο μυαλό των μαθητών. Τα Νέα ή – κυριολεκτικά(!)- Μαύρα Θρησκευτικά, που φασι­στικά και βίαια επιβάλλο­νται ήδη από πέρυσι μόνο στους Ορθόδοξους Έλλη­νες μαθητές, αρνούνται ΤΟΥ Κύριο μας Ιησού Χρι­στό ως μοναδικό Λυτρωτή και Σωτήρα του κόσμου, ε­ξισώνοντας την εξ Αποκα- λύψεως μονάκριβη Χρι­στιανική μας πίστη με τις άνθρωπο κατασκευ ασμ ί­νες και πλανερές θρη­σκείες αυτού του κόσμου.

Θα αναφέρω, για του λό­γου το αληθές, μερικά χα­ρακτηριστικά παραδείγμα­τα από το ίδιο μόνον αυτό βιβλίο, της Β’ Λυκείου: Στο μάθημα το σχετικό με το βίωμα, στους μαθητές προσφέρονται μαζί, με καταφανώς συγκριτιστικό τρόπο, το Ορθόδοξο Χριστιανικό βίωμα, η πνευματικότητα του Ρωμαιοκαθολικού Χριστιανισμού, του Οικουμενισμού (διαχριστιανικού συγκηνισμού),

του Αρχαιοελληνικού μυστικισμού, του Ισλάμ (Σουφι- σμού) και των Απωανατολικών θρησκειών. Στο αμέσως επόμενο μάθημα, που αναφέρεται στη λύτρωση (σωτη­ρία), αναμειγνύονται σε μια μείξη παράξενη, οι περίλυ- τρώσεως ιδέες της θρησκείας μας με τις ιδέες του Νί­κου Καζαντζάκη, του Ινδουισμού και του Βουδισμού και της Αρχαίας Ελληνικής θρησκείας! Στο κεφάλαιο του βιβλίου σχετικά με την ιερότητα, παρουσιάζονται μαζί με τις Ορθόδοξες Χριστιανικές απόψεις οι σχετι­κές αντιλήψεις του Μωαμεθανισμού, των Απωανατολι­κών θρησκειών και της Αρχαίας Ελληνικής θρησκείας. Στο μάθημα με θέμα την ανταμοιβή (δηλαδή την αντα­πόδοση στην άλλη, την αληθινή ζωή), παρουσιάζονται οι σχετικές Χριστιανικές αντιλήψεις -και αυτές με τρϋ- πο μονόπλευρο, καθώς υπερτονίζεται η Θεία αγάπη- μαζί με τις απόψεις του Ιουδαϊσμού, του Ισλάμ, του Ινδουισμού, του Βουδισμού και των Κινεζικών θρη­σκευμάτων. Πραγματικά, σφοδρή και αγαλήνευτη τρι­κυμία εν κρανίω.

Επίσης, στο μάθημα σχετικά με την αποκάλυψη του Θεού, δίπλα -δίπλα στην εν Χριστώ γνήσια αποκάλυ­ψη του αληθινού Θεού εκτίθεται, ως ισότιμη(;), η δήθεν αποκάλυψη του Θεού στον προφήτη Μωάμεθ, ενώ στο περί δημιουργίας του κόσμου μάθημα, με την Χριστιανική αντίληψη της δημιουργίας συμπαρατίθεται, επί ίσοις όροις(;), και η περί δημιουργίας πίστη των αρχαί­ων Βαβυλωνίων, της Ελληνικής μυθολογίας και του Ι­σλάμ.

Τέλος, στο σχετικό με τα στερεότυπα κεφάλαιο -αλή­θεια, οι θεολόγοι μετατραπήκαμε πλέον σε κοινωνιολόγους(;)- αναφέρεται ως στερεότυπο, τουτέστιν ως κοι­νωνική προκατάληψη, το να δίνονται κούκλες μόνο στα μικρά κορίτσια, αλλά όχι και στα αγόρια! Πρόκειται άρα­γε για ανόητο αστείο ή μήπως για προπαγάνδιση της διεστραμμένης και αντιχριστιανικής πίστης πως το φύ­λο («άρσεν ή θήλυ» (Γένεσις 1,27) δεν μας δόθηκε από τον Δημιουργό μας κατά την γέννησή μας, αλλά μας. επιβλήθηκε από την κοινωνία και άρα μπορούμε να το αλλάζουμε!

Τα Νέα ή Μαύρα Θρησκευτικά σκοπεύουν προφανέ­στατα στο να συγχύσουν, να μπερδέψουν τους μαθη­τές, να αλλοιώσουν και να εξαλείψουν παντελώς την Ορθόδοξη Χριστιανική τους πίστη. Ορθώς έχει ειπω­θεί ότι τα Νέα Θρησκευτικά ασφαλώς και έχουν κατη­χητικό χαρακτήρα: συνιστούν όμως κατήχηση, στην κυ­ριολεξία μύηση(!), όχι βέβαια στην Ορθόδοξη Πίστη μας, αλλά στην Πανθρησκεία και στον θρησκευτικό συ­γκρητισμό. Μέσω των Νέων Θρησκευτικών, το Υπουρ­γείο Παιδείας μεταβάλλει εμάς τους θεολόγους καθη­γητές σε πράκτορες ή χρήσιμους ηλίθιους («φερέφω­να») της πανθρησκειακής -συγκρήτιστικής, φασιστι­κής και θηριώδους Νέας Τάξης πραγμάτων! Τα Μαύρα Θρησκευτικά αποσκοπούν στο να κάνουν βίαια τους μαθητές μας πνευματικούς γενίτσαρους που θα αρνη­θούν και θα μισήσουν την πνευματική τους Πατρίδα, την αγία Ορθόδοξη Εκκλησίας.

Όλοι όσοι συμμετείχαμε στο μεγαλειώδες συλλαλητήριο της περασμένης Κυριακής και διαδηλώσαμε υπέρ της ελληνικότητος της Μακεδονίας μας, βροντοφωνάξαμε όμως και για την απελευθέρωση της πονεμένης Πατρίδας από την οκτάχρονη αβάστακτη οικονομική δουλεία, θα αγωνιστούμε με κάθε νόμιμο μέσο και για την απαλλαγή της Παιδείας μας από αυτά τα νοθευμένα και αλλόκοτα και Μαύρα Θρησκευτικά.

Πηγή: Εφημερίδα Ο Εκκλησιολόγος

 

 

About kostas Xristou

Δες επίσης

Οι «συγγνώμες» των Γερμανών δεν συμψηφίζονται με το τεράστιο χρέος τους στην Ελλάδα!

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟ «ΚΕΙΜΗΛΙΟ» ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ Του Νίκου Ι. Νικολόπουλου(*) Είναι έκδηλη η χαρά …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *